Hejlsminde, Denemarken

Voorwoord Dit jaar wilden we eigenlijk niet op vakantie want we hadden al zoveel gedaan in huis enzovoorts. Maar op een gegeven moment heb ik toch reisgidsen aangevraagd bij het Dansk Feriehus Bookingburo en dan begint het te kriebelen. Je kijkt eens naar de huisjes, je kijkt eens naar de prijzen. Tsja, je zoekt een aantal huisjes uit en dan mailen en bellen. Wat ik erg goed vind van het buro is dat ze erg goed voor je kijken of een huisje geschikt is voor gehandicapten zodat je niet voor verrassingen komt te staan. Toen we dachten dat het niet zou gaan lukken om een huisje nog te vinden, kwam er een telefoontje van het buro met de melding dat ze toch iets hadden gevonden. Dus toch nog 2 weken er lekker tussenuit. En Denemarken is zo mooi, stil, rustiek, heerlijk om uit te rusten. Om met Henk z’n woorden te spreken “Doe mij maar de rust en de stilte, het lawaai en de mensen kun je wel opzoeken”. En zo is het. Omdat Denemarken een duur land is heb ik intussen al heel wat voedsel en andere spullen klaar gezet om mee te nemen. Dat kan ook want we hebben nu een aanhangwagentje waar veel in kan. Dus op naar Danmark, Hejlsminde met dank aan Dansk Feriehus Bookingburo. Dansk Feriehus Bookingburo, Midwolda

Zaterdag 18 september 2004 Klokslag 5 uur in de morgen vertrokken. De auto volgeladen en onze nieuwe aanhanger ook barstensvol. Op weg naar Denemarken via Nieuw Weerdinge waar we nog wat verf af moeten leveren bij vrienden. Ongeveer half zeven waren we daar en zijn na aflevering direct doorgereden. Via Rutenbrock, Haren over de grens. We zijn 2x met de fähre overgegaan, eerst bij Nordenham om over de Weser te komen en toen bij Wischhafen om de Elbe over te steken. Onze magen begonnen te knagen, dus onderweg gestopt bij een imbiss, nou, het was maagvulling, maar werkelijk niet te vreten gewoon, zo slecht, we hadden een schnitzeltje en patat besteld maar, nee…… laat maar. Toen richting Heide, van daaruit van de route afgeweken, richting Flensburg en toen de snelweg maar gepakt, anders werd het te laat. We konden het park en het huisje snel vinden. Om 5 uur waren we er. Alles uitgepakt en nog even een ommetje gemaakt, een glaasje wijn gedronken en om 22:00 uur lagen we plat.

Zondag 19 september 2004 Om 10 uur opgestaan en ontbeten. Na wat beraadslagingen hoe Henk onder de douche kon ging het eindelijk allemaal een beetje. De eerste dag wil het nooit zo vlotten en is het behelpen. Maar we hebben het al aardig op een rijtje. Het is een mooi licht huisje met meer dan ruimte genoeg, het is ook een 8 persoonshuisje. Het is voor ons altijd alleen de vraag, zijn de deuren breed genoeg, kan Henk op het toilet en kan hij zich douchen, en kunnen we de slaapkamer in. Dat laatste lukt hier niet, maar daar hebben we wel wat op gevonden. Rolstoel voor de deur, stoeltje om de hoek van de deur in de slaapkamer en dan van de stoel op het bed. Dat is wel eventjes tillen, maar hoe we het anders moeten doen is ons nog niet duidelijk. We hebben nog even rondgewandeld hier en pasta gegeten, een wijntje gedronken en dan is de eerste dag van ons verblijf alweer voorbij. Ohja, alles is er in het huisje, behalve een kaasschaaf, onbegrijpelijk, wij als kaaskoppen, dan moet er toch een kaasschaaf zijn???

Maandag 20 september 2004 Vanochtend na een superslechte nacht vroeg op. We hadden een andere slaapkamer geprobeerd met eenpersoonsbedden omdat ons dat makkelijker leek. De rolstoel kon gewoon de slaapkamer binnen en ik kon Henk makkelijker op het bed krijgen. Leek allemaal goed, maar we hebben een rotnacht gehad, we zijn maar blijven liggen, maar we hadden beter gelijk terug kunnen gaan naar de andere kamer. We waren allebei gebroken. Vakantie hoort toch fijn en leuk te zijn? Nouja, inmiddels hebben we alles weer verhuisd naar de andere kamer. Toen maar eens op verkenning uit naar Hejlsminde en daarna naar Middelfahrt inkopen gedaan. Wat is Denemarken duur zeg!!!! Bij ons betaal je voor een pak crackers Wasa € 0,70 en hier het dubbel 12,95 kronen. Vanmiddag hebben we maar een relaxmiddag gehouden want het regende verschrikkelijk. We hebben een whirpool, sauna en zonnebank in het huisje dus daar kun je ook van genieten.

Dinsdag 21 september 2004 Vroeg op en naar Odense gereden. Het weer is wisselend bewolkt met zon en soms een bui. Op naar het Hans Christiaan Andersen hus. Bij de entree hoefde alleen Henk te betalen en de begeleider was gratis. Het is jaren geleden dat ik er geweest ben en wist er ook weinig meer van, maar het was hartstikke leuk om te zien. We hebben er een hele tijd rondgelopen en gekeken. Gegeten op een pleintje in de buurt met onze picknickmand. We hebben ons broodje en drinken maar meegenomen want het is echt hartstikke duur. Ik moet zeggen, van huis uit weet ik eigenlijk niet anders dan dat we broodjes en drinken mee namen, dus whats new? Nog even een eindje Odense ingelopen en een vest gekocht waar we tegenaan liepen wat nu eens niet duur was € 20. Toeristische route terug genomen door noord Fünen via Bogense wat een heel mooi plaatsje is. Maar dat gaan we nog wel een keertje bekijken. Op naar ons huisje.

Woensdag 22 september 2004 Uitgeslapen en een stevige brunch gebruikt. Het weer leek mooi vanochtend maar net toen we weg wilden begon het te hozen. Even de bui afgewacht en op pad naar Christiansfeld. Eerst boodschappen gedaan. Toen hebben we de stadswandeling gedaan. We hebben niet alles gezien maar uitgezocht wat we het leukst vonden. We hadden nl. een foldertje meegegrepen toen we ons hadden gemeld bij de Novasol/Dansommer receptie. We zijn begonnen bij de oude fontein midden in het oude stadje, daarna de kerk bezocht waar totaal niemand was. Het kerkje was geheel wit en er lag een laagje zand op de vloer. De vrouwen zaten aan een kant in de kerk en de mannen zaten aan een kant in de kerk. En ja hoor, Henk moet nodig plassen, dat hebben we dus in de kerk maar even gedaan, is wel niet zo netjes maar ja. Ik heb de fles rechtop achter de stoel gehangen, die gooien we straks wel leeg, ik kon geen toilet of iets vinden. Zou me de fles ook nog zowat omver vallen getsie!!!. Het kerkje is mooi, heel eenvoudig. Zo eenvoudig heb ik het nog nooit gezien, geen beelden, ja eentje boven de preekstoel en verder is er alles wit. Geen lampen alleen maar kaarsen. Geen doopfond, geen altaar. Daarna zijn we verder gewandeld naar de begraafplaats waarbij we langs de apotheek, hotel en de bakker gekomen zijn, die ook stonden aangegeven op de folder van de stadswandeling. De begraafplaats Gudsageren, op z’n Duits, Der Gottesacker. Hier zijn de mensen begraven van Christiansfeld. Het vreemde is dat de vrouwen rechts begraven worden en de mannen links, tenminste als je zo de begraafplaats oploopt. Ze liggen allemaal met het hoofd en de voeten dezelfde richting op en alle grafstenen zijn gelijk. Dit is het symbool dat alle mensen, ook als men dood is, gelijk zijn. Alle graven zijn sinds 1773 bewaard gebleven. Gudsageren, Christiansfeld Christiansfeld

Toen weer in de auto gestapt en naar Bulladen, dit is een athentieke schuur bestaande uit puur eikenhout van 1668 en is de grootste schuur van Denemarken die nog staat waar ze werd gebouwd. Het huis wat erbij staat was vroeger een pastorie. Voorbij de schuur rijd je naar Christinero. Hier ligt de grondlegster van het natuurgebied begraven. Christina Frederica von Holstein. Er is een klein pavillonetje die ze “mijn gedachten” heeft genoemd. Toen begon het toch te hozen. Henk was al in de auto blijven zitten en ik ben er in m’n uppie naartoe gelopen om foto’s te maken. Het is een heel mooi rustig stukje natuurgebied waar het graf ligt. Volgens mij wordt het maar weinig bezocht. Afijn met zo’n hoosbui op naar ons huisje en lekker gourmetten, totdat de tafel dreef van het vet. Maar het was verrukkelijk!! Gourmetten doen we altijd heel graag, maar nooit in ons eigen huis. Dus als we op vakantie gaan, wordt het gourmetstel altijd ingepakt, want dan zien we onze kans waar. Zelfs zonder zout, met veel kruiden, omdat Henk zoutarm is, was het toch heerlijk moet ik zeggen. Nu nog een wijntje en de videofilm terugkijken en dan naar bed. We blijven ook onze vakantie filmen want ook dat is leuk om terug te zien.

Donderdag 23 september 2004 Uitgeslapen. Half tien en we konden niet meer liggen op die verschrikkelijke bedden. Brunchen buiten in het zonnetje met een paar druppen regen ertussendoor. Vanmiddag niks gedaan, alleen maar lekker lui geweest, wat geslapen en gelezen. Vanavond nassi gegeten en na het eten relaxen door een saunaatje, whirlpooltje, zonnebankje, echt uitrusten en vakantie vieren.

Vrijdag 24 september 2004 Vandaag zijn we naar Esbjerg gereden en hebben daar het visserijmuseum bezocht. Fiskeri- og Søfartsmuseet. Dat was erg lek om te bezichtigen. Henk houdt sowieso van alles dat met scheepvaart en visserij heeft te maken. Het is niet erg groot, maar je loopt er toch gauw een anderhalf uur rond. Tussendoor ergens gaan zitten en even een broodje gegeten. Uiteraard hebben we de proviand weer zelf meegenomen. Het voeren van de robben hebben we nog gezien en gefilmd en tegen drie uur ’s middags zijn we terug gereden. Fiskeri- og Søfartsmuseet

Zaterdag 25 september 2004 We zijn vanochtend wat vroeger opgestaan omdat dit wel eens de laatste droge dag van de vakantie zou kunnen zijn en op naar Legoland in Billund. Het is voor jong en oud en iedereen die naar Denemarken gaat en in zijn jeugd met lego heeft gespeeld, moet dit gezien hebben. Dat is altijd leuk. Leuk om te zien wat men allemaal van lego gebouwd heeft en leuk om te zien hoe iedereen zich er vermaakt. Het was er nog best druk. Veel Denen. Ook de Denen nemen picknickmanden mee naar het park zagen we wel. Wij waren niet de enigen die hun broodje op een bankje zaten op te eten. Legoland heeft daar ook op ingespeeld door op een bepaalde plek in het park een groot aantal picknicktafels neer te zetten. Het legoland orkest hebben we zelfs nog gezien en we hebben luidkeels meegezongen met YMCA van de Village People. We kwamen een opa en een oma tegen die met de kleinkinderen in Legoland waren en die wilden op de foto, dus ik heb ze gevraagd of ik een foto van hun vieren moets maken want dan stonden ze er allemaal op. Die vertelden ons dat een zoon of dochter van hun in Nederland woonden, dat was grappig. Om een uur of twee hadden we het wel gezien en kreeg Henk het ook koud en zijn we terug gereden naar het huisje in Hejlsminde. Hout gehaald voor de kachel. Dat hout ligt aan de kant van de weg op rekken en er staat een geldbusje bij plus een bordje met wat het kost. Je deponeert 30 kronen voor een zak hout in het doosje en je gaat verder. Dat kan daar allemaal nog. Je ziet dat in Denemarken nog heel veel, vooral met de verkoop van fruit en groente. Thuis de kachel aangestoken, heerlijk is dat zo’n houtkachel en zo gezellig. De foto’s en de film teruggekeken op de TV, pasta gegeten en nu gaan we alleen nog maar uitrusten, want tenslotte is het vakantie.

Zondag 26 september 2004 Veel geslapen en gelezen en kachel gestookt. Lekker niets doen en genieten van de rust. We zitten wel op een park met heel veel huisjes, maar je merkt er weinig van. Je zit niet zo bij elkaar op de lip en dat scheelt wel. Denen zijn niet zo rumoerig volgens ons, we hebben een conclusie gemaakt dat Denen kwalitatief goed spul hebben maar niet overdadig of kitscherig zijn.

Maandag 27 september 2004 Naar Bogense geweest. Mooi stadje wat z’n eigen manneken Pis heeft. We zijn het plaatsje doorgelopen en hebben wat kleine boodschapjes gedaan. Kaarten gekocht om naar huis te versturen die waarschijnlijk als mosterd na de maaltijd aankomen, maar vooruit. Op zoek naar het Fyns Akvarium wat we niet konden vinden. Het is ook iets wat zomaar ergens aan een weggetje moet liggen in de binnenlanden. Uiteindelijk sloegen we af richting Rold en vroegen mannen die daar aan het werk waren, en wat dacht je wat? We waren er maar 300 meter van verwijderd. Onze deense kaart laat ons dus niet in de steek. Helaas het was gesloten zei een van de jongens en verwees ons naar het terrarium in Vissenbjerg. Toen zijn we daar maar heen gereden om toch iets te bekijken. Gekko’s, slangen, kikkers en van allerlei andere vieze beesten waar je de rillingen van over de rug gaan hadden ze daar. Er zaten geloof ik meer kakkerlakken buiten de hokken dan in de hokken, getver. Daarna weer naar huis, lekker eten, kachel aan, een wijntje en een boekje erbij, heerlijk.

Dinsdag 28 september 2004 Half tien wakker, sauna aangezet, rustig ontbeten en een saunaatje en een whirpooltje gepakt. Uit eten geweest in Haderslev in een zgn. steakhouse, leek meer Arabisch qua muziek. Volgens Henk was dat geen Arabisch maar oud Deens. We hebben er ook nog wat rondgelopen en het leek ons wel een leuk stadje om te winkelen, maar de winkels gingen net allemaal dicht. Op de terugweg waren de voorlampen van de auto kapot, we hadden alleen maar stadslicht. Best gevaarlijk in Denemarken op die donkere wegen. We hebben maar groot licht opgegooid en zijn zo naar huis gereden.

Woensdag 29 september 2004 Vanochtend een garage gezocht en de lampen gecheckt. Er was er eentje kapot en eente zat niet goed in de stekker. Alla, 60 kronen en probleem opgelost. Vanmiddag geslapen en buiten gezeten. Nu nog een rustige avonden kachel stoken en vroeg naar bed, want we willen morgen vroeg op. We moeten morgen al naar huis. Het zij zo. Denemarken is een gastvrij vakantieland en het nodigt zeker uit om er eens vaker te gaan rondkijken. Het nodigt ook uit nog verder te kijken dan je neus lang is. Het lijkt erop dat onze volgende reis naar Noorwegen gaat, maar dat zal nog wel eventjes duren want onze achtertuin (natuurtuin) heeft eerst een opknapbeurt nodig.

Zo, nu eerst een Tuborg