Drenthe
De Uilenhorst in Odoornerveen 2009

Voorwoord Vorig jaar geen vakantie, dit jaar een aangepast huisje in de laatste weken van mei in Odoornerveen. De Uilenhorst, een advertentie in een gehandicaptenblad waar mijn oog op viel en na inspectie op het internet waren we snel enthousiast om te boeken. Nou is het zo dat wie het eerst komt het eerst maalt dus we wilden er snel bij zijn. Toch waren we steeds te vroeg en na de jaarwisseling krijgen we dan eindelijk een schrijven dat we drie perioden op kunnen geven wanneer we op vakantie zouden kunnen. Onze voorkeur had de maand mei. De Uilenhorst is gelegen in Odoornerveen met rondom het huisje alleen maar blikken op de weilanden en een mooi klein parkje naast het huisje. Stilte alom!!!

Week 1 Vrijdag 15 mei 2009 Na heftig overleg wanneer we willen vertrekken, wel of niet overnachten onderweg of 's morgens in alle vroegte vertrekken, hebben we besloten om na de koffie om half elf op ons dooie gemak de grote reis te aanvaarden. Pa en Ma Tatje hebben ons geholpen met het inpakken en uitzwaaien en daar gingen we. Op naar het land van Bartje, het mooie Drenthe. Het was bewolkt maar wij laten ons niet kisten door het bestaan van buienradar. Daar hadden we voor een paar jaar geleden nog nooit van gehoord en toen gingen we ook gewoon, regen of geen regen. De weg naar Odoornerveen is uitermate snel gevonden. Hoe is het mogelijk zou je zeggen, want hierin zijn we ook de laatsten der Mohicanen, WIJ HEBBEN DUS GEEN TOMTOM!!! Toch hebben we de Achterweg 28 gevonden en twee vrijwilligers die de boel keurig onderhouden heten ons van harte welkom, helpen ons de boel uitpakken en vertellen ons de wetenswaardigheden van het huisje. Al snel komt ook de meneer van de Icare een tillift afleveren, dus dat is keurig geregeld. Henk vroeg de mevrouw of er wel eens een auto langs kwam. De mevrouw die Henk nog niet kent, antwoord daar serieus op dat de postbode en de buurman van een kilometer verderop wel eens langskwamen. De meneer vertelt nog dat we de container maandagavond aan de weg kunnen zetten dan hoeven we er dinsdagochtend niet zo vroeg uit. Daarna zijn ze eigenlijk vrij snel verdwenen na ons een fijn verblijf te hebben gewenst. Wij verkennen de directe omgeving van het huisje, zowel van binnen als van buiten. Er ligt zowaar een parkje naast het huisje waar een vijver ligt en een grote verscheidenheid aan bomen en vogels die er rond vliegen. Er hangen overal nestkastjes in de bomen en vanuit de kamer zien we vanuit 1 nestkastje de jonkies al bijna uitvliegen. Een klein paradijsje. We gaan na een boterhammetje eerst naar Odoorn op zoek naar een supermarkt. Snel vinden we er een Coop en halen daar de eerste boodschappen zodat we het weekeind doorkomen. We lopen door de winkel en iedereen groet ons. Ik zeg tegen Henk "Iedereen kent jou, zelfs hier". Dan nog even naar een aspergekweker die we onderweg tegenkwamen en heerlijk verse asperges meegenomen. Dat wordt smullen. Moe maar voldaan hebben we de eerste dag erop zitten.

Zaterdag 16 mei 2009 Heel laat opgestaan, het is even wennen. Je hoort hier alleen maar vogeltjes fluiten en het is hier heelllllll erg rustig. En dat is wat we willen. We zijn gewoon moe van alles en rusten uit.

Zondag 17 mei 2009 Zoals gewoonlijk hebben we tijd nodig om onze draai te vinden met alles en vandaag slaat de vermoeidheid van de afgelopen periode toe. Geeft niet want daarvoor heb je vakantie toch? Lekker niets doen en wel iets doen als je zin hebt. De asperges waren echt fantastisch en de combinatie met het beenhammetje erbij was niet te versmaden. Doen we nog wel weer!!! Morgen gaan we maar eens weer wat doen.

Maandag 18 mei 2009 Zeven uur op en om half tien zijn we na een ontbijtje klaar om op stap te gaan. De zon schijnt en we hebben besloten om eerst een bezoek aan Camp Westerbork te brengen. De route ernaartoe is al mooi. We komen bij het bezoekerscentrum aan en het is er een drukte van jewelste met schooljeugd. We hebben de tijd aan onszelf en na een ronde gedaan te hebben en een kop koffie gaan we nog eens een rondgang doen. Nu is de schooljeugd weg en kunnen we alles wat beter bekijken. We gaan ook kijken naar de expositie over de vervolging van de Jehova's getuigen in de tweede wereldoorlog. Al met al is het een indrukwekkend geheel. Daarna willen we nog naar de spoorlijn waar de joden vanuit Westerbork vertrokken naar Auschwitz. Blijkt dat er een busje naartoe rijdt en er zit zelfs een lift achterin dus Henk kan ook mee. Hoeven we niet de 2,5 kilometer te lopen. Henk rijdt het busje in maar wordt niet vastgezet. Ik sta naast hem want het busje is nogal vol. Ik zeg nog tegen hem "ach, het zijn geen amerikaanse praktijken dus dat komt wel goed". Had ik niet moeten zeggen. Die gozer reed behoorlijk pittig en ging ook behoorlijk de enkele bocht door die het traject bezat. Er zaten nogal wat verkeersdrempels naar het monument toe en wanneer hij een drempel nam vloog je haast uit je stoel. Deed ons dus toch sterk denken aan Chicago airport 2003. We zijn vanaf een bepaald punt verder wandelend gegaan naar door het kamp en rechts van ons was de sterrenwacht met de enorme radars die in de velden staan. Op ons gemak bekijken we alles. We komen eerst langs het monument met de 102.000 rode steentjes, klein en groot, voor elk slachtoffer, kinderen, mannen en vrouwen. Daarna lopen we verder naar de spoorlijn. Je probeert je een beeld te scheppen van hoe dat toen gegaan is maar dat krijg je in de versteverte niet voor elkaar. Je probeert daar geluiden bij te bedenken maar ook dat lukt niet. Voor wie het niet meegemaakt heeft, is er echt geen voorstellling van te maken. Wat er stoort is de aanwezigheid van gekleurde knipsels die bloemen voorstellen en overal bij en tussen de rails zijn gestoken met teksten erop. Waarschijnlijk neergelegd door de schooljeugd die er die dag zijn geweest. Het mag allemaal symbolisch en goed bedoeld zijn, maar het voegt niets toe. We lopen langzaam terug en nemen weer het busje om terug te keren naar de parkeerplaats. Dit keer gaat het redelijk maar hij scheurt er nog behoorlijk langs. Vooral langs de vele fietsers en wandelaars die op het weggetje lopen. Toch arriveren we heelhuids op de parkeerplaats alhoewel Henk met zijn rolstoel bleef hangen op het randje van de lift. De chauffeur deed de lift te snel omhoog terwijl Henk er nog niet helemaal af was. En zo krijg je van die ongelukken. Maar gauw naar onze eigen bus en op een normale snelheid naar huis. De route is hetzelfde maar nog steeds mooi. Een heerlijk maaltje van asperges en beenham en onze avond en dag kon niet meer kapot. Nu nog een wijntje en dan lekker slapen.

Dinsdag 19 mei 2009 Zelfde tijd op, douchen, aankleden en ontbijten. Na 2 uur zijn klaar en zitten aan tafel. Half tien vertrekken we en dat is de tijd dat de container geleegd wordt in Odoornerveen. We rijden richting Veenhuizen want we willen een bezoek brengen aan het gevangenismuseum. Mooi weer, wolkjes aan de lucht en een goede temperatuur. We komen net in Veenhuizen aan en we zien daar iets wat op een grote gevangenis lijkt. Heel veel auto's en slagbomen. Het lijkt me niet het museum zo te zien maar een normale penetraire inrichting oftewel bajes. We rijden een eindje door richting Oosterwolde en Henk ziet een infozuil. Zet de auto op de parkeerplaats en nadat ik de auto uitstap en naar de zuil toeloop zie ik een bordje met "museum" erop. Onderweg zien we de huisjes met de teksten "BID EN WERK", "TUCHT EN ORDE", "ARBEID IS EEN ZEGEN", "KENNIS IS MACHT" enzovoorts. Gevonden, gewoon de bordjes volgen en we komen inderdaad aan bij het gevangenismuseum. Het museum is vierkant gebouwd met een enorme binnenplaats en aan de buitenkant omgeven met een gracht. We gaan naar binnen en lopen het museum op ons gemakkie door. Best interessant om te zien hoe het vroeger eraan toe ging en hoe het nu allemaal geregeld is. Er zijn in de omgeving van Veenhuizen nog veel gevangenissen die heden ten dage nog dienst doen als zodanig. Als we aan het einde van de rondgang door het museum komen, komen we in het restaurant terecht. Ondanks dat we zelf brood bij ons hebben bestellen we een "blok aan het been". Zo staat het op de menukaart, gevangenisfood. Maar we hebben het wel buiten opgegeten ondanks ietwat dreigende bewolking. Wat is een "blok aan het been"? Ik zou bijna zeggen, ga zelf maar kijken, maar dan weten wijzelf over een paar jaar niet meer wat we gegeten hebben, dus..... het is niets anders dan twee sneetjes witbrood met een gehaktbal en wat groenvoer, maar wel met echte roomboter. Nog wat rondgetoerd, zelfs even de grens overschreden naar Friesland Boppe, en bij Beilen een batterijtje gekocht voor de afstandsbediening van de lift in de bus. Die deed het al een tijdje slecht en nu werkt het weer!!! Kun je geen armoe voor leiden. Terug in ons huisje, weer een gehaktbal maar dit keer van het gelderse schaap en spinazie met een aardappeltje. Zo, en nu is er koffie!!!

Woensdag 20 mei 2009 Vandaag vroeg uit de veren. Om een uur of negen lopen er 2 vrijwilligers in het parkje om de vijver schoon te maken. Na het ontbijt maar eens even poolshoogte genomen bij de vijver en koffie gezet voor de heren. Verder hebben we genoten van alle rust rondom alom. Wat is er nu fijner dan geen buren te hebben en geen geluiden om je heen. Lekker zitten lezen en genieten van een zonnetje. Toch nog even naar Odoorn om wat inkopen te doen en we hebben asperges ondekt. Ik neem ook maar eens groene asperges mee want die hebben we nog nooit gehad en natuurlijk de witte. We hebben zitten smullen in dit groene en witte goud van de grond. Zo lekker krijg je ze in de winkel niet. Ze komen zo van de grond en zijn supervers. Ik hoef onderaan niets af te snijden en omdat ze aardig dik zijn kook je ze wat langer maar je kunt ze zo serveren als ze klaar zijn. Heerlijk!!! Een mosterdsaus erbij van creme freche en een lepel mosterd. Beenhammetje erbij en alles is compleet. Als je uit eten gaat krijg je het niet zo lekker!!!

Donderdag 21 mei 2009 Hemelvaartsdag. Ik ben al vroeg wakker door het geluid van een luchtballon. Door het slaapkamerraampje zie ik er eentje heel laag voorbij gaan. Ik ga mijn bed uit en loop naar buiten met mijn fototoestel. Ja hoor, vanaf Odoorn stijgen er verschillende luchtballonnen op. Ze hebben moeite om de lucht in te komen. Pas als ze een eind verder boven de weg zitten waar het open is stijgen de meesten met een rotgang omhoog. Twee kunnen het denk ik niet bolwerken en komen een heel eind verder ergens weer op de grond. Weer een dagje van algehele rust. In de tuin zitten en genieten. Af en toe komen er wandelaars of fietsers langs. Het is hier vandaag nog drukker met verkeer dan op andere dagen van de week.

Vrijdag 22 mei 2009 Vroeg opgestaan en vertrokken richting het dorp van Bartje. Jaja, het zijn hier giga afstanden dus je moet al vroeg op wil je ergens komen, hehe. Het dorp van Bartje is in Rolde. We doen een poging het dorp te vinden zonder tommie en dat lukt ons toch door allerlei paddestoelen en anwb borden die ons gelukkig de weg wijzen. En vergeet niet dat een kaart van Nederland in de auto ook fantastisch is. Aangekomen bezoeken we eerst het Anne de Vries museum. Nou moet je niet denken dat dit een enorm museum is. Het is een gebouwtje, net geen boerderijtje maar een klein huisje waarin allerlei spullen staan en boeken die door Anne de Vries geschreven zijn. Natuurlijk staan daar een aantal uitgaven van het ludieke boek "Bartje" bij. Daarnaast zijn er foto's te zien uit het leven van Anne de Vries en kranteknipsels. Leuk om te zien en klein maar fijn. We lopen verder en komen bij weer een klein huisje wat ingedeeld is links met een schoollokaaltje met tafels die nog inktpotten hebben en ouderwetse muurplaten die ik nog herken van onze eigen lagere schooltijd. Met name de plaat van "vogels in de winter" die ook in ons klaslokaal hing. Rechts was er een een schoenmakerijtje ingericht en dat was het. Welopen nog verder en daar staan 2 beelden in de tuin van zowel Anne de Vries als van Bartje. In het restaurant wat ingericht is als een oudheidskamer met allerlei dingen zoals een verzameling van 100 strijkijzers, opgravingen van Tsjerk Vermaning, een zandkleed, een kapsalon en nog wat van de plaatselijke fanfare. Buiten stond nog een klein huisje waar Henk niet naar binnen kon maar dat was een huiskamertje inclusief keuken en 2 bedsteden. In het voorhok was het oude toilet waar dus gewoon een gat in zat en waar het krantepapier aan de muur hing. Hier hebben we koffie gedronken en een plan de campagne gemaakt wat we verder zouden gaan doen. We besluiten om naar Orvelte te rijden en daar het dorp te gaan bekijken. Het hele dorp is een toeristische attractie. We zetten de auto op de parkeerplaats en lopen naar het "Stokertje" een kachelmuseum maar wat tevens een grote verkoper van houtkachels is in Nederland. Henk had voor onze kachel al op de intenetsite van hun gekeken. Bij ons thuis is het gat naar boven voor de houtkachel al klaar maar de kachel is er nog niet. Aangezien we hier de kachel eens even in het echt konden bekijken en het inmiddels uit de lucht hoost is dat een mooie onderbreking. Hier geen kachel gekocht maar ze hebben wel leuke pookjes voor € 7,50 dus we nemen een pook mee want die hebben we binnenkort toch nodig. Ons eerste souvenir. Als het droog wordt lopen we maar eens verder het dorp door. Je kunt merken dat het hemelvaartsweekeind is want er zijn veel mensen die Orvelte bezoeken. Bij het VVV of wat ze tegenwoordig toeristinfo noemen, wat in een boerderij gevestigd is, zie ik een fotoexpositie van Wim Kolvoort die in opdracht van de WMD een schitterende serie foto's gemaakt heeft onder water, net op de rand van het water of net boven water. Alle foto's zijn op aluminium geplakt en het ziet er gelikt uit. We gaan het dorp verder door en drinken een warme choco met slagroom en delen samen een plak krentewegge. Tenslotte is het vakantie!!! Nog even langs de aspergekwekerij en daar treffen we een bord aan waarop staat dat ze zijn uitverkocht. We besluiten zaterdagochtend om tien uur weer richting kwekerij te gaan om voor het weekeind voldoende in te slaan. Moe maar voldaan keren we weer naar huis terug.

Zaterdag 23 mei 2009 Alweer vroeg op en dat in de vakantie. Jaja, je moet al wat als je wat wilt. Tegen kwart voor tien gaan we op stap om wat boodschappen te halen, brood en natuurlijk het witte goud. We komen bij de kwekerij aan en de vrouw des huizes is bijna van slag omdat ze geen overzicht meer heeft. De een na de ander loopt binnen en wil die lekkere asperges hebben. Ze kunnen het gewoon niet aanslepen vanaf het land. Ik waarschuw Henk dat het even kan duren. Er komt al gauw weer een krat binnen en die gaan het machientje op waar ze afgesneden worden en gesorteerd op dikte. Zeer tevreden loop ik met mijn handeltje terug naar de auto. We brengen de boodschappen terug naar het huisje en gaan dan op weg naar Marssum bij Leeuwarden waar Henk zijn zwemtrap verkocht heeft. Normaal zet je iets op marktplaats en dan komen ze het halen of je stuurt het op. Nee hoor, wij moeten het brengen, hoe gek moet het nog worden? Afijn het zonnetje schijnt en we rijden de lange rechte weg, saai, saai, saai naar Leeuwarden. Ik heb niet mijn allerbeste dag en heb moeite mijn ogen open te houden tijdens het autorijden. Maar goed, we komen in Marssum en dan? Waar wonen die lui? Henk heeft als adres Ritsumazijl. Jahaaa, maar dat is een plaats en Marssum ook of ze moeten in Marssum straatnamen hebben met plaatsnamen? Na een telefoontje komen we erachter dat we dan toch in Ritsumazijl moeten zijn zonder een adres gekregen te hebben. De man zou aan de kant van de weg staan. Geen tomtommie nodig hoor! Als we Ritsumazijl binnenkomen (drie huizen en een parkeerplaats) staat er inderdaad iemand ons op te wachten. Een echte blonde Fries die zo is weggelopen uit de boekenserie "Kameleon". Een vlotte vent die ons een kop koffie aanbiedt. Als we meelopen wordt duidelijk dat we geen adres kregen, hij woont dus op het water op een woonboot! Geweldig!!! Dus de zwemtrap kijgt eindelijk een goed leven na zes jaar in de schuur te hebben gestaan. Wij blij, hij blij en met een aantal centen rijker keren we terug naar Odoornerveen waar we in de namiddag nog even genieten van het mooie weer en die rust die je bij ons niet meer kent. Een zeer smakelijk avond diner met als toetje overheerlijke aardbeien. Zo hebben we ze lang niet meer gehad.

Rest van de vakantie Doordat we zoveel genieten van de omgeving waar we zitten gaan we weinig meer weg. Lekker lezen en uitrusten. We hebben nog een hunebed bekeken in het Exloërbos toen we wat rondgereden zijn. Henk zijn vader en moeder zijn nog een dagje geweest. We zijn naar Borger gereden 's middags en hebben het hunebedmuseum bezocht. Dat was zeer interessant en leuk om te zien. Drenthe biedt een hoop bezienswaardigheden waarvan we nog de helft niet gezien hebben. Deze 2 weken hebben we wat bekeken maar de laatste week stond in het teken van uitrusten, genieten, lezen en dat soort dingen. Waar krijg je het voor elkaar om op een plek te zitten waar je geen mens ziet? Omgeven door weilanden en 8 kilometer van een dorp af waar een supermarkt zit. Joh, dat krijg je op de Veluwe al haast niet meer voor elkaar.

Klik hier--> Silence is golden!

© ~2009 MTB productions~