Zweden, Oknö Mönsterås 2011

Week 3 Zondag 22 mei 2011 heel eind rondgewandeld gezwaaid naar svenska bettie en haar man en weer een addertje gezien, zie foto's. Verder zoete kip klaargemaakt voor vanavond. Op de veranda gezeten, gekletst, koffie gedronken en helemaal geel van het stuifmeel van de dennen. Sorry, maar het weer is werkelijk sensationeel mooi. Vanavond begint het zowaar te regenen. Ze gaven 80 % kans op regen aan. De eerste bui die valt is de eerste 40% en de tweede die valt de tweede 40%. Lekker slapen en gezond weer op.

Maandag 23 mei 2011 Na 80% kans op regen is het nu weer mooi weer. Wel wat winderig maar wat zou het? We gaan vanochtend op pad met koffie en brood op weg naar..... zomaar een eind rondrijden om echte zweedse huisjes en landschappen te filmen. Zo komen we terecht bij een dorpje Algrunnen. Daar stappen we uit aan het water met wat huizen en een picknicktafel. Zo zitten we al gauw aan de koffie met brood zomaar aan een weg waar 1 auto en drie fietsers voorbij komen zolang we er zitten. Zo druk is het hier. Verder zien we geen bewegende beelden bij de huizen, allen het water stroomt en de vogels zingen en de wind waait. Boven ons zien we een arend vliegen. Yentl ligt van het gras te eten, die lijkt af en toe op een koe. En zo genieten we alledrie op onze eigen manier van deze stilte. Dan rijden we verder en komen een bord tegen met abodaklint waar je volgens het bord kan zwemmen, skieën en wat eten. Eerst rijden we het weggetje in naar de waterkant en dat is weer een mooi plekje om te filmen. We hadden hier moeten gaan zitten eten eigenlijk. Maar goed, we rijden verder een andere weg in die vrij steil naar boven gaat en dan weet je niet wat je ziet. We komen nu bij het skigebied aan. We kijken over de toppen van de bomen naar een blauw meer wat onder ons ligt. Er is een restaurant, een paar kleine skihutjes en een uitkijktoren. Ik waag de gok en loop met mijn zakjapanner (kleine fototoestel) m'n grote toestel en de filmcamera van Henk naar de derde etage en dan vind ik het welletjes. Een adembenemend uitzicht heb je hier al. Filmen!!!!!! Henk zit beneden te genieten en die is al klein geworden zo van bovenaf. Hier ook weer zie ik een roofvogel vliegen over het meer wat je gewoonweg niet op je filmbeeld kunt krijgen. Geweldig gewoon. Een stralend blauwe lucht met Miep-de-Vries-wolkjes en een oneindig ver uitzicht. Zo helder als het is vandaag. Dan klim ik de trap weer af naar beneden en ben blij weer met beide benen op de grond te staan. Zo'n stukje Zweden hadden we nog niet eerder gezien. Trouwens onderweg komen we ontelbaar veel vlinders ook tegen. Het waait te hard en ik krijg ze er niet mooi op. Wel jammer want er zitten prachtige exemplaren bij. We rijden verder de verkeerde kant op (Henk zei dat we rechts moesten en we moesten terug) waar we over een brug komen met stromend water met veel keien en afgeknapte boomstammen. Een plaatje om te zien en ook dat leggen we vast voordat we omkeren om richting Hogsby te rijden. Nog wat plaatjes geschoten van zweedse huisjes en landschap en dan op naar huis. Rond 4 uur laten we Yentl uit op Okno en dan het eten opgezet. Makkelijk, zoete kip die nog over is van gisteren, wat rijst erbij en klaar is kees. Wat een mooie dag hebben we gehad. Het kan qua weersomstandigheden gewoonweg niet beter en niemand gelooft ons, maar gelukkig hebben we de foto's nog!!!

Dinsdag 24 mei 2011 half acht op, hond uitlaten Henk en ik douchen en aankleden en eten. Op voor de laatste keer naar Kalmar voor de fysiotherapie. Het regent zowaar onderweg en de auto regent zo mooi schoon. Weg met dat gele stuifmeel van de dennen. Als we ons plekje opzoeken om eerst nog een broodje te eten en koffie te drinken in onze bus annex camper regent het er best op. We zitten lekker droog. Dan gaan we naar Gjalt die als we aankomen over de oranje grodijntjes gluurt en zwaait. We wachten tot we aan de beurt zijn in de wacht/huiskamer. Yentl is al helemaal dol. Die piept of er heel wat gaat gebeuren. Hij is gewoonweg totaal verpest door Gjalt. Nu kunnen wij er weer weken tegen vechten om hem in het gareel te krijgen. En als Gjalt uit de behandelkamer komt, is de hond niet meer te stuiten. Na 5 minuten stoeien begint hij met Henk z'n behandeling. Ondertussen kletsen we voor de allerlaatste keer bij. Als we weggaan moet hij eerst stofzuigen voordat de volgende patiënt naar binnen kan. In Zweden mogen honden, en dan heb ik het over hulphonden, ergens binnen zoals in winkels, restaurants, dokter- en/of fysiopraktijken. Toch heel anders dan bij ons. Het schijnt dat dan de persoonlijke assistent de boodschappen en alles doet voor diegene en dat de hond dus weinig funktie in de buitendienst heeft. Daar gaan we dan, nog even zwaaien en toeteren en terug via de kustweg naar Mönsterås. Het weer knapt op, de lucht breekt open, wel waait het hard. Bij Pataholm stoppen we want daar willen we nog wat filmen en fotograferen. Daar drinken we nog een kop koffie in het zonnetje en gaan door naar Timmernabben voor een visje. Dan naar de konsum om melk en sla te halen. En wat gebeurt er? Ik haal wat dingetjes en we rijden halverwege Oknö, kom ik erachter dat ik de sla vergeten ben. Hup terug en nu ga ik naar de ICA en niet naar de Konsum. Ben ik daar gelijk een keer geweest. Thuisgekomen, moe van de alles, drinken we een kop thee en maak ik de sla klaar en zet de aardappeltjes op. Lekker gerookte zalm erbij. Prima!! Na het eten broodje bakken en laat ik Yentl uit. We wandelen een flink eind want hij heeft veel in de auto gezeten vandaag. Natuurlijk kijken we elke avond onze stukjes film terug en typen ons verhaal en dan is de avond al bijna weer om. Nog een paar daagjes en dan gaan we alweer naar huis, net nu we een beetje op dreef komen........

Woensdag 25 mei 2011 Vandaag wil Henk nog even naar de kloosteruïne en we moeten voor Oma nog wat caramels meenemen. Die zijn hier errug lekker. Dus eerst op naar de ruïne. Daar kunnen we nu heel erg goed terecht met de rolstoel. We slaan bijna van verbazing achterover. Er is een gebouw bij gezet wat iets verteld over de historie en er is een tegelpad aangelegd vanaf de parkeerplaats, wat nu ook echt een parkeerplaats is, door de ruïne heen. Henk kan nu zelf overal langs. Hartstikke mooi want dan hoef ik niet voor hem te filmen. Daarna rijden we nog een stuk van de mooie kustweg via Strömsrum en gaan dan terug naar Kronmunken waar ook de caramelfabriek staat. De dame legt ons alles uit in het zweeds en wij denken alles wel te begrijpen. Tot een heel eind snappen we het ook tot Henk denkt dat hij een zakje nougat met chocola erom heeft besteld. Als we zijn thuisgekomen proberen we ze bij een bakkie thee maar er zit geen nougat in en is het toch iets anders. Moeilijk te bepalen wat het dan wel is. En zo is er weer een vakantiedag voorbij van onze laatste week alweer.

Donderdag 26 mei 2011 Tegen de middag in de auto gestapt en naar Mönsterås gereden en rond gelopen. Henk wilde er filmen maar daar is weinig van gekomen. Men was er al druk bezig met de voorbereidingen van het blues- en jazzfestival wat hier altijd het laatste weekend van mei gehouden wordt. Helaas ook dit jaar gaat dat aan onze neus voorbij. Henk heeft een paar jaar geleden de lokale pastoor bij de bageri zien zitten koffie drinken en hij had er toen een taartje bij met garnalen. Henk had zich voorgenomen als hij hier weer zou komen dan wilde hij ook zo'n taartje. We gaan op het terrasje zitten en ik ga naar binnen om koffie en taart te halen. En ja hoor, ik zie in de vitrine nog een reuzenpunt staan. Zelf neem ik een zoet gebakje, niet al te groot, want ik zie de bui al hangen dat ik Henk ook moet helpen met zijn garnalentaart. Ik heb al schik als ik naar buiten loop. Het is mooi terrasjesweer. Henk moet lachen als hij de taart ziet. Hij zal hem eten ook!!!! Voor de hond is er al een bak water neergezet. Toch aardig. Wij beginnen aan onze taartjes en lekkere koffie. Een ding kun je ze hier wel nageven, de koffie is goed. En wat ik al gedacht had...... Henk heeft een behoorlijk stuk garnalen/zalmtaart op maar red het niet helemaal. Hij smaakt erg goed en ik vind hem zelfs nog lekkerder dan de taartjes uit Timmernabben. Het brood wat er tussen zit is luchtig als cake. Dan de zalmsalade die ertussen zit is ook erg lekker. En zo genieten we van onze laatste vakantiedagen. 's Middags ook nog even naar Nabben om vis te halen voor de thuisreis. Dit keer een beperkte portie want ook hier wordt de vis duur betaald! Uiteraard wandelen we nog met Yentl een ronde en dan is de dag bijna ten einde. Ik pak alvast wat spullen bij elkaar en morgen de rest.

Vrijdag 27 mei 2011 Vandaag gewandeld met Yentl naar het officiële haventje van Oknö. Daar wilde Henk ook nog filmen maar dat was niet veel. We hebben nog wel even lekker aan de waterkant gezeten en genoten van het uitzicht en het zonnetje. Als de zon er is, is het warm, als de zon wegtrekt en er komen wolken over dan kun je wel een jas aan hebben. En dan naar huis, koffiedrinken en de boel inpakken. Wat in de bus kan, gaat alvast in de bus. Dan stopt er een gele vrachtauto met een blauwe posthoorn erop. Er stapt een vent uit die enthousiast de klep naar beneden gooit aan de achterkant van de auto. Ik schakel gelijk. Dat is foute boel, die komt de lift en het bed ophalen. Niks ervan, zegt Henk, dat bed en de lift blijven staan. Ik naar binnen en papieren gepakt en kijken naar de ophaaldatum, 30-05-2011 dat is pas maandag! De chauffeur vraagt aan ons of we engels kunnen en dat kunnen we denk ik beter dan hem. Alleen ben ik totaal overbluft, maar Henk niet. Ik laat hem de papieren zien dat ze pas maandag de boel op moeten halen. Hij vraagt of we de spullen op de veranda willen zetten. Ik leg hem de sleutelcode uit zodat hij in het huisje kan, maar daar wil hij niets van weten. Te druk was hij maandag zei hij. Spullen op de veranda, dat was niet erg dat het er 2 dagen en nachten stond. Ik geef nog toe ook tot hij weer weg is. Henk en ik krijgen er nog bijna ruzie over. Henk zegt dat ze dat zelf moeten uitzoeken. Gewoon binnen laten staan en bekijk het maar. Ik ben veel te goed en probeer ook nog het achterschot van het bed te fietsen en te kijken of ik dan het bed door de deur krijg. NEE DUS, met geen mogelijkheid. En dan gaat ook bij mij het knopje om, Henk heeft gelijk. Bed terug gezet. Henk was er al achter dat ze dat bed op z´n kant erdoor hebben gehaald en dat red ik in mijn eentje nooit!! Die vent wilde het gewoon makkelijk hebben maandag. Dan erbij moeten we morgen sowieso al om 4 uur op om de boot te gaan halen, dus doei doei en zoek het maandag maar uit. Lekker makkelijk die zweden. Omdat hij een drukke dag heeft maandag moeten wij de boel vast rijklaar zetten voor hem. Afgelopen nacht heeft het nog flink geregend. Dan zal alles maar natregenen! Bed is elektrisch en lift is elektrisch. De auto verder ingepakt en Yentl uitgelaten. We mailen Gjalt nog wel even om hem op de hoogte te stellen. Die mailt terug dat hij vandaag de baas nog heeft gesproken en dat maandag de boel zou worden opgehaald. Dus vreemde zaak. Tevens heeft hij het nogmaals aangekaart over het niet erbij leveren van een matras. Dat gaan ze veranderen. Bij de aanvraag van een bed komt nu een standaard vraag naar een bij te leveren matras. Helemaal super, zo helpen we zelfs de regels te verbeteren in het buitenland t.a.v. de zorg. We horen het nog wel hoe het afgelopen is. De chauffeur zal aanstaande maandag niet blij zijn!!! Nu nog allebei douchen en het bed in.

Zaterdag 28 mei 2011 Vroeg op, 4 uur gaat de wekker. Gauw aankleden en een washandje om de kop. Bij Henk hetzelfde. Ik ben zover dat Henk klaar is om in de rolstoel te worden gezet en ik gooi nog even de slaapkamerdeur naar buiten open omdat het zo benauwd is. Ik loop naar de kamer om de rolstoel te pakken en Yentl krijgt de sluipgang te pakken ruikt dat de deur open is en weg issie. Zo door de slaapkamerdeur naar buiten en ik had gisteren de barricade op de veranda opgeheven omdat we toch weggingen. Het is kwart voor vijf. STOM, STOM, STOM!!!!! Zo, nu kun je wel nagaan hoe de stemming er bij ons in zit. Henk mopperen, ik heb eerst nog zoiets van, die komt wel terug voordat we weg zijn. Toch heb je wel de stress van zou hij wel op tijd terug zijn. Dit keer doe ik alle deuren dicht en zeg tegen Henk dat we er nu helemaal geen aandacht aan moeten besteden maar nu gewoon doorgaan met wat we nog moeten doen. Ondertussen pak ik alle spullen bij elkaar en we gaan een broodje eten. Na een half uur staat meneer weer vrolijk op de veranda voor de schuifpui "Hallo hier ben ik weer, mag ik erin?" Hmmm, schop onder z'n kont en gelijk in de auto in de bench gezet. Zo, die hebben we tenminste ingepakt. Rest inpakken en wegwezen, op naar de boot. We hebben mooi droog weer en dat rijdt prettig. Onderweg zien we aan op de andere weghelft een ree met ons meerennen en die rent dan het bos in. Gelukkig krijgen we die niet voor de auto. Onderweg stoppen we nog een keer om Yentl uit te laten en zelf onze behoeftes te doen. Dat frist op en dan het laatste stuk. Om half elf staan we op het alom bekende parkeerterrein van Trelleborg in het zonnetje. We hebben dan nog 2 uur de tijd. Eerst maar eens een broodje en wat drinken, dan Yentl nog een keer goed uitlaten. We zien de boot van scandlines al aankomen en maken aanstalten om toch maar vast naar de gate van de boot te gaan. Om 12.00 uur staan we in rij 20 achter de motorrijders. We zien alle verkeer van de boot vertrekken en al snel gaat het verkeer wat richting Sassnitz gaat, op de boot. Dat is sneller dan ik gedacht had. We hebben een goeie plek weer op de boot en hebben de ruimte om aan de zijkant uit te stappen. Je moet bij het inchecken altijd aangeven hoe je uit de auto gaat. We hebben namelijk ook al eens in een gewone rij gestaan en dat ging maar net goed. Dus elke keer als we met de boot gaan geef ik aan dat we een gehandicaptenkaart hebben en hoe we uitstappen. Voorkomen is beter dan genezen. We eten eerst een warme hap maar dat valt altijd tegen op de boot. Henk raakt ervan verstopt. Dan tijd om op het dek te gaan. Helaas is de wind te koud, het zonnetje is er wel, maar haalt het niet om het aangenaam te maken. Dan maar naar binnen. Je word van het binnen zitten altijd zo verschrikkelijk duf. De reis duurt dit keer lang voor ons gevoel. Als je op dek zit gaat de tijd veel sneller. Het is veel drukker op de boot dan op de heenreis. Om kwart voor vijf komen we aan in de haven van Sassnitz. Dan de boot af en de politie-douane stond bij de uitgangen. Er werd een busje met polen eruit gepikt. Wie weet hebben ze er nog wel meer uitgehaald. Er zaten nog al wat oostblokkers aan boord. Zelfs nog een paar oostenrijkers. We staan al gauw in de file want ze zijn met de weg bezig bij Lietzow. Dat duurt een tijdje maar bij de tweede keer groen kunnen we door naar Stralsund. We melden ons nog even bij broerlief aan de Reiferbahn om wat gerookte zalm af te leveren en heel even te kletsen. Dan gauw naar het hotel. Boeltje wat we nodig hebben uitgepakt en daarna Yentl uitgelaten en geld gehaald. Dan gaat de lampjes bij ons langzaam uit. We zijn doodmoe. Henk op bed gelegd en ik drink nog een portje op de goede afloop en duik om 22.00 uur ook het bed in. Slapen!!!

Zondag 29 mei 2011 Het weer zou vandaag mooier zijn dan het nu is. Nahja het is toch even een dag om uit te rusten voor de rest van de reis morgen. We ontbijten, laten de hond uit en Henk is al snel weer uitgeteld. Die moet echt goed bijtrekken. Ik leg hem maar weer op bed. Eind van de middag haal ik Henk van bed en dan lopen we nog een eindje met de hond. Daarna drinken we samen koffie in de ontbijtruimte. Als ik het eten voor de hond uit de auto wil halen komen Freddie en Betina angelopen. We hadden ze niet meer verwacht, maar het is toch nog gezellig. We bekijken de vakantiefoto's en vertellen ons verhaal. Als ze weg zijn laten we Yentl nog een keer uit en kruipen vroeg op bed voor de toch nog lange rit naar Nederland.

Maandag 30 mei 2011 Het weer is fantastisch, het is zelfs warm. Op naar de Real zoals elke keer als we hier zijn om nog wat wijn in te slaan en te tanken en dan op naar de snelweg. We zijn vroeg want vanochtend waren we er vroeger uit dan de wekker stond. Het eerste stuk tot bijna aan Lübeck gaat geweldig maar op de radio horen we dat er op de snelweg richting Hamburg een ongeluk is gebeurt en dat er file is. We stoppen nog maar een keer om de dingen te doen die we moeten doen voordat we er middenin zitten. Wat een wijze zet. Voordat we het weten zitten we dus in de file. Precies op een afrit die leidt naar de snelweg van Hamburg. Het duurt en duurt maar iedere keer kunnen we een stukje vooruit. Eindelijk schuiven we langzaam de oprit op naar Hamburg. En dan zien we wat er gebeurt is. Een vrachtauto staat dwars tegen de vangrail, de cabine totaal uitgebrand en we vermoeden allebei dat deze chauffeur et niet gehaald heeft. Er is nog een vrachtauto bij betrokken maar die is alleen wat ingedeukt. Het houdt zo ontzettend op doordat er ook nog een invoegstrook is vanaf een andere snelweg. Waarom moet ook altijd iedereen richting Hamburg zou je zeggen? Nahja langzaam aan zet zich alles weer in beweging en kunnen we door. De wegopbrekingen zijn er nog wel maar niet meer zo als vorig jaar. We stoppen bij Trave een rastplatz, exact dezelfde rastplatz als vorig jaar waar ik broodjes heb gehaald omdat Henk niet boven kon komen en er alleen trappen zouden zijn en een invalidetoilet beneden. Ik stuiter de trappen ook dit jaar weer op om broodjes te halen. Uiteraard zonder groenvoer zoals komkommer en tomaten die het EHEC bacterie zouden veroorzaken. Wat zie ik als ik bovenaan de trap een slinger maak??? Juist een LIFT en nog wel een OTIS lift. Ik weer naar beneden en Henk uit de auto gesleurd, hond mee en de lift in om even een gezonde pauze te houden op het terras want we hebben hartstikke lekker weer. Dan ga ik broodjes halen en warme koffie. Zo, dat smaakt!!! We kunnen er weer tegen na zo'n pauze. Verder verloopt de terugreis prima. Wanneer we Bremen voorbij zijn loopt het echt gesmeerd en tegen zeven uur staan we weer bij onze voordeur. Een goede afsluiting van de vakantie die waarschijnlijk wel de laatste is naar het buitenland. Maar dat geeft niet want onze standaard slagzin luidt...

DRENTHE IS OOK MOOI!!!

© ~2011 MTB productions~